​മനസ്സാക്ഷിയുടെ മരണം: സത്യത്തെ ഭയക്കുന്ന ആധുനിക സമൂഹം!

ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ ഭൂരിഭാഗം വ്യക്തികളും നേരിടുന്ന ഒരു വലിയ പ്രതിസന്ധിയെക്കുറിച്ച് ഗൗരവകരമായ ഒരു ചിന്ത പങ്കുവെക്കട്ടെ. 

ഒരു വാർത്തയോ അഭിപ്രായമോ സത്യമാണെന്ന് സ്വന്തം മനസ്സാക്ഷിക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടാൽ പോലും അത് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുന്ന പ്രവണത ഇന്ന് വർദ്ധിച്ചു വരികയാണ്. 

അതിലും കഷ്ടം, മനസ്സാക്ഷിക്ക് വിരുദ്ധമായ കാര്യങ്ങളെ വലിയ ധൈര്യത്തോടെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും ന്യായീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാഴ്ചയാണ് നാം ചുറ്റും കാണുന്നത്.

​എന്തുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യൻ ഇത്രയേറെ കാപട്യം കാണിക്കുന്നത്?

ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചില ചിന്തകളും ലോകപ്രശസ്തമായ രണ്ട് കഥകളും നമുക്ക് പരിശോധിക്കാം.

​സത്യം നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികൾ

​നമ്മുടെ മനസ്സാക്ഷി എന്നത് ദൈവത്തിന്റെയോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രകൃതിയുടെയോ ഒരു കോടതിയാണ്. അവിടെ സത്യം തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോഴും നാം അതിനെ തമസ്കരിക്കുന്നത് പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാരണങ്ങളാലാണ്:

​ഭൂരിപക്ഷത്തോടുള്ള ഭയം: സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകുമോ എന്ന പേടി.

​സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങൾ: അസത്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന താല്ക്കാലിക നേട്ടങ്ങൾ.

​എക്കോ ചേമ്പറുകൾ: നാം വിശ്വസിക്കുന്ന കൂട്ടായ്മകൾ എന്ത് പറയുന്നുവോ അതാണ് ശരിയെന്ന് അന്ധമായി വിശ്വസിക്കാനുള്ള പ്രേരണ.

​ഇതിനെ കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കാൻ രണ്ട് ഉദാഹരണങ്ങൾ നോക്കാം.

​1. പായസത്തിലെ ഉപ്പ്: ഒരു പാഠം

​ഒരിക്കൽ ഒരു വിരുന്നിൽ വിളമ്പിയ പായസത്തിൽ പാചകക്കാരന് അബദ്ധം പറ്റി മധുരത്തിന് പകരം ഉപ്പാണ് ചേർത്തത്. ആദ്യത്തെയാൾ അത് കുടിച്ചപ്പോൾ ഉപ്പ് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ നാണം കെടേണ്ട എന്ന് കരുതി അയാൾ പറഞ്ഞു: "എന്ത് മധുരം! അസാധ്യമായ പായസം!" പിന്നാലെ വന്നവരും ഇതേ കള്ളം തന്നെ ആവർത്തിച്ചു. അവർ സ്വന്തം മനസ്സാക്ഷിയെ വഞ്ചിച്ച് അസത്യത്തെ പുകഴ്ത്താൻ മത്സരിച്ചു. സത്യം അറിഞ്ഞിട്ടും അത് വിളിച്ചു പറയാൻ ആരും തയ്യാറായില്ല. നമ്മുടെ സമൂഹത്തിലും പല "ഉപ്പുള്ള പായസങ്ങളും" വലിയ മധുരമാണെന്ന് വാദിക്കാൻ ആളുകൾ കാണിക്കുന്ന ആവേശം നാം കാണാറില്ലേ?

​2. വിഷം കലർന്ന കിണറും 'ഭ്രാന്തൻ' രാജാവും

​മറ്റൊരു കഥയിൽ, ഒരു നഗരത്തിലെ പൊതുക്കിണറ്റിലെ വെള്ളം കുടിക്കുന്നവർക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുമെന്ന് ഒരു മന്ത്രവാദി മരുന്ന് കലർത്തി. നാട്ടുകാർ എല്ലാവരും അത് കുടിച്ച് ഭ്രാന്തന്മാരായി. രാജാവും മന്ത്രിയും മാത്രം ആ വെള്ളം കുടിക്കാത്തതിനാൽ അവർക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചില്ല. എന്നാൽ ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന ജനക്കൂട്ടം രാജാവിനെതിരെ തിരിഞ്ഞു. അവർ പറഞ്ഞു: "രാജാവിന് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചിരിക്കുന്നു, അദ്ദേഹം നമ്മളെപ്പോലെയല്ല സംസാരിക്കുന്നത്!" അവസാനം സിംഹാസനം നിലനിർത്താൻ രാജാവിനും ആ കിണറ്റിലെ വെള്ളം കുടിക്കേണ്ടി വന്നു.

​ഇന്ന് സത്യം പറയുന്നവൻ ഭ്രാന്തനായി മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്ന ഒരു കാലത്താണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്.

ഭൂരിപക്ഷത്തിന് ഒപ്പം ചേരാൻ വേണ്ടി നാം നമ്മുടെ വിവേകത്തെ ബലികൊടുക്കുന്നു.

​മതപരമായ കാഴ്ചപ്പാട്

​മനസ്സാക്ഷിക്കെതിരെ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് കേവലം ഒരു സാമൂഹിക വിട്ടുവീഴ്ചയല്ല, മറിച്ച് അത് ദൈവീക പദ്ധതികൾക്ക് വിരുദ്ധമായി നിൽക്കലാണ്.

​ക്രിസ്തുമതം: സത്യത്തെ മറച്ചുപിടിക്കുന്നത് അസത്യത്തിന്റെ പിതാവായ സാത്താന്റെ വഴിയായി കാണുന്നു. മനസ്സാക്ഷിയാണ് മനുഷ്യനിലെ ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദം.

​ഹിന്ദുമതം: സത്യവും ധർമ്മവുമാണ് ജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. മനസ്സാക്ഷിയെ വഞ്ചിക്കുന്നത് 'ആസുരീക' സ്വഭാവമായും അധർമ്മമായും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

​ഇസ്ലാം മതം: ഉള്ളിലൊന്ന് വെച്ച് പുറത്ത് മറ്റൊന്ന് പറയുന്നവരെ 'മുനാഫിഖുകൾ' (കാപട്യമുള്ളവർ) എന്ന് വിളിക്കുന്നു. സത്യം തിരിച്ചറിയാനുള്ള ബോധം (ഫിത്‌റ) മനുഷ്യന് അല്ലാഹു നൽകിയ അനുഗ്രഹമാണ്.

​മനസ്സാക്ഷിയുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാതിരിക്കുകയും അസത്യത്തിന് ധൈര്യത്തോടെ കൂട്ടുനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ അധഃപതനത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. 

നാം ആരുടെ പക്ഷത്താണ് നിൽക്കുന്നത്? 

സത്യത്തിന്റെ കൂടെയോ അതോ സൗകര്യപൂർവ്വം ചമച്ചുണ്ടാക്കുന്ന അസത്യങ്ങൾക്കൊപ്പമോ?

​നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ നീതിബോധത്തെ മുറിവേൽപ്പിക്കാതെ ജീവിക്കുമ്പോഴാണ് മനുഷ്യൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ സമാധാനം അനുഭവിക്കുന്നത്. 

ഭൂരിപക്ഷത്തിന് വേണ്ടി സത്യത്തെ ബലികൊടുക്കാതിരിക്കാൻ നമുക്ക് ഓരോരുത്തർക്കും സാധിക്കട്ടെ.

​നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ താഴെ കമന്റ് ചെയ്യുക.